4. Del Toro fövqəltəbii dünya ilə real dünyanı ən yaxşı sintezləyən rejissorlarlardandı. insafsız elə bir film çəkib ki, elə bil nağıl oxuyursan. Hadisələrin bir neçə xətdə (Ana və doğulacaq körpənin aqibəti, partizan - falanjist mübarizəsi, balaca qızın reallıqdan qaçmaq üçün özünə ayrı dünya yaratmaq istəyi və s.) cərəyanı və bu xətlərin düz-qoşu uğurlu alındığından, hekayədə hansısa qapı açıq qalmır, yağ kimi gedir.

Filmin sonu çox xoşuma gəldi, çünki rejissor izləyicini bir dilemma qarşısında qalmağa vadar edir. Ya hadisələrin fövqəltəbii dünyada davam edəcəyini düşünüb rahatlıq tapacaq, ya da reallıqla üzləşib bir ailənin faciəsini hiss edəcəksən.

əntiqə !
8.6/10